Yine akşamın hüznü damarıma işledi güneş yüzünü kapadı
ve ayrılığın nağmesi çarptı tekrar yüzüme
Karanlıklarda kayboldu derken yüreğim başımı gökyüzü çevirdim yıldızların
yurduna
Ruhumda denizlerin dalgaları çırpınır sanki bir ben mi yalnızım
Ve yıldızlar ağlıyor ben garibliğin kentinde kuşlar gibi kanadı kırığım kırığım
Yıldızlar ağlıyor gitme yüreğimden muhtacım sevgine
dokunamamak mı elerine
Fırat kurur Dicle yatağını bulamaz ağrı dağı kendini ateşlere verir
Yıldızlar ağlıyor ne olur anla ne olur anla
Yıldızlar ağlar kimsesiz çocuk gibi ağlar
Anadoluma karlar yağar ufuklarım yaralanır sensizliğin gecelerinde